“Κουβέντα να γίνεται” – “Το Τάβλι” του Κεχαϊδη στον κήπο του Ωδείου στην Ιεράπετρα (συνέντευξη)

Το θεατρικό έργο του Δημήτρη Κεχαΐδη ” Το τάβλι ” πρωτοανέβηκε στη σκηνή του θεάτρου τέχνης τον Φεβρουάριο του 1972 σε σκηνοθεσία του Κάρολου Κουν και σκηνικά του Λουκά Βενετούλια. Φώντας ήταν ο Νικήτας Τσακίρογλου και Κόλιας ο Γιάννης Μόρτζος.

Τη Κυριακή στις 26 Ιουνίου, στις 20.45 το κοινό της Ιεράπετρας θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει τη παράσταση στην αυλή του μεζεδοπωλείου «Ωδείο», αφού το φυσικό περιβάλλον είναι ιδανικό για «το τάβλι» που θα παίξουν οι Νίκος Ασπραδάκης (Φώντας) και Τάκης Γοργορίνης (Κόλιας) σε σκηνοθεσία Νίκης Παπαδάκη.

Σήμερα μίλησαν στον Planet η σκηνοθέτης και οι ηθοποιοί της παράστασης, που εδώ και ενάμιση χρόνο διαβάζουν, μελετούν και κάνουν πρόβες για να μας προσφέρουν μια παράσταση που θα αγαπήσουμε, όπως την αγάπησαν οι ίδιοι.
Δε πρόκειται για την μοναδική παράσταση που θα δούμε, αφού πρόκειται να παίξουν και στα πλαίσια του Φεστιβάλ «Κύρβεια» Ιεράπετρας μέσα στο καλοκαίρι.

Η πορεία αυτής της παράστασης μέχρι τις μέρες μας και το ότι συνεχίζει να ανεβαίνει στις θεατρικές σκηνές της Ελλάδας, δείχνει τη δύναμη που έχει το έργο.
Όλο το μονόπρακτο είναι στημένο γύρω από μια παρτίδα τάβλι ανάμεσα στους πρωταγωνιστές του, τον Φώντα και τον Κόλια.
Πρόκειται για εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες, αφού ο Φώντας, που είναι άνθρωπος της πιάτσας, προσπαθεί να πείσει τον κουνιάδο του Κόλια να κάνουν μαζί μια κομπίνα, για να πιάσουν την καλή.
Ο Κόλιας είναι πρώην αντιστασιακός και λαχειοπώλης, ενώ ονειρεύεται να εκδώσει ένα βιβλίο για την αντιστασιακή του δράση στην κατοχή.
Κατά την διάρκεια του έργου, ο Φώντας ξετυλίγει το σχέδιο προσπαθώντας να πείσει τον πολύ διστακτικό γαμπρό του. Ο Κόλλιας που ήταν συμμέτοχος και σε προηγούμενες τέτοιες “δουλειές”, επίσης ευφάνταστα σχέδια του Φώντα, που απέτυχαν παταγωδώς, αρνείται να συμμετάσχει αυτή τη φορά – πολύ δε περισσότερο που ο κουνιάδος του, του ζητάει τώρα να επιτρέψει και την “εκπόρνευση” της γυναίκας του…..περισσότερα επί σκηνής!

Οι ζωντανοί διάλογοι του Κεχαΐδη πάνω από μια παρτίδα τάβλι φτιάχνουν μια μοναδική ατμόσφαιρα της νεοελληνικής πραγματικότητας. Το έργο του συνεχίζει τα φωτίζει την μεταπολεμική νεοελληνική πραγματικότητα με μοναδικό τρόπο.

Το έργο θεωρείται από τα εμβληματικότερα της μεταπολεμικής ελληνικής δραματουργίας, αφού πέτυχε να παρουσιάσει και να καυτηριάσει με τρόπο λιτό αλλά γλαφυρό, την νοοτροπία του Νεοέλλληνα, ανοίγοντας το δρόμο για τους μετέπειτα Έλληνες θεατρικούς συγγραφείς να ασχοληθούν πάμπολλες φορές με το θέμα αυτό.

O Κεχαΐδης είχε γράψει για το έργο του: «…Αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω για τον λαϊκό Έλληνα γενικά. Για τις χαρές και τις πίκρες του, για τα προβλήματά του καθώς και την προσπάθειά του να βγει από το κοινωνικό και οικονομικό αδιέξοδο. Και πιο πέρα για τη σπαραχτική αισιοδοξία του πως, αν πάρει το δρόμο της πρωτεύουσας ή της ξενιτιάς, θα δημιουργήσει μια καλύτερη ζωή. Για τον Έλληνα που δεν έχει συνειδητοποιήσει την κατάστασή του και τη θέση του μέσα στον κοινωνικό του περίγυρο και προσπαθεί να δώσει λύση στα προβλήματά του με τη «φυγή»..»

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη τη συνέντευξη στο ηχητικό που ακολουθεί:

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.