“Κουβέντα να γίνεται” -Συνέντευξη με τον Δημήτρη Μεσσίνη – Έκθεση 8 – 11/8/22 στην Ιεράπετρα

Ο γνωστός, βραβευμένος, παλαίμαχος φωτορεπόρτερ, βετεράνος του Associated Press, Δημήτρης Μεσσίνης, διοργανώνει έκθεση φωτογραφίας στα πλαίσια του Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Ιεράπετρας. Το θέμα της έκθεσης αφορά στα γεγονότα του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου 1992-1996 και θα πραγματοποιηθεί από τις 8 έως και τις 11 Αυγούστο στο Στέκι Νεολαίας στην Ιεράπετρα.

Ο Δημήτρης Μεσσίνης μίλησε στον Planet, τόσο για την επερχόμενη έκθεση, όσο και για τη συνολική του πορεία και εμπειρία στο φωτορεπορτάζ.

«Επειδή το φετινό φεστιβάλ έχει σαν θέμα τα 100 χρόνια από τη Μικρασιάτικη καταστροφή και επειδή ο πόλεμος φέρνει κακουχία και προσφυγιά, σε όποιο μήκος και πλάτος της γης γίνει….βρίσκω παραλληλισμούς. Δεν έχει σημασία ποια εθνότητα βάλλεται, ή ποια βάλλει, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο και κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουν, ότι δε μπορείς με τον εθνικισμό να επιβάλεις καταστάσεις»

Με αυτές τις λέξεις ξεκινάει ο Δ. Μεσσίνης και εξηγεί, ότι βρισκόταν στη πρώην Γιουγκοσλαβία από 1992 μέχρι το 2001, ενώ πηγαινοερχόταν στην Ελλάδα.
Βίωσε έναν πόλεμο που δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ. Περιγράφει τη κατάσταση που επικρατούσε τότε στο Σαράγιεβο, μια πολιορκία που κράτησε 4 χρόνια και έφερε χιλιάδες θανάτους και τραυματισμούς, ανάμεσα τους βρίσκονταν και παιδιά.

«Η δουλειά μας είναι να κάνουμε καταγραφή αυτού που γίνεται. Αν αυτό είναι βαρύ και δε το σηκώνει η ψυχούλα σου, θα συνεχίσει να το κάνεις αφού είσαι καλός στη δουλειά σου και το τι θα νιώσεις το βράδυ που θα πας στο κρεβάτι σου να κοιμηθείς, είναι άλλου παππά Ευαγγέλιο. Πρέπει να είσαι ψυχρός και ψύχραιμος, αλλιώς δε μπορείς να κάνεις καταγραφή» λέει μεταξύ άλλων ο Δ. Μεσσίνης.

Το 2021, ανέβασε μια φωτογραφία (που κοσμεί και την αφίσα της επερχόμενης έκθεσης) που είχε τραβήξει εκείνη την εποχή. Στη φωτογραφία απεικονίζεται ένα κορίτσι να χαιρετάει μέσα από το τζάμι του λεωφορείου τον πατέρα της. Το κορίτσι, γυναίκα πλέον, αναγνώρισε τον εαυτό της στη φωτογραφία, ήρθε σε επικοινωνία με τον φωτορεπόρτερ και του είπε πως απεικόνισε το τελευταίο βλέμμα που έριξε στον πατέρα της, ο οποίος σκοτώθηκε 6 μήνες αργότερα.
Ο Δ. Μεσσίνης αναγνώρισε αμέσως τόσο τη κοπέλα, όσο και την μητέρα της, που ήταν μαζί της στο λεωφορείο.

Όλα αυτά τα χρόνια ο Δ. Μεσσήνης έχει καλύψει μεταξύ άλλων, τις μεγαλύτερες παγκόσμιες στρατιωτικές συρράξεις. Ρωτώντας τον αν φοβήθηκε ποτέ για τη ζωή του απαντάει «Πάντα! Αν δε φοβάσαι πεθαίνεις. Αν δε ξέρεις που είναι η κόκκινη γραμμή σου, άλλαξε επάγγελμα. Θέλει πάρα πολύ προσοχή. Το να αψηφάς τον κίνδυνο, που δε ξέρεις από που έρχεται μπορεί να είναι αυτοκτονία. Δε σε στέλνουν εκεί για να γίνεις εσύ είδηση, αλλά για να μεταφέρεις ειδήσεις».

Οι φωτογραφίες του είναι ανθρωποκεντρικές. Όπως λέει και ο ίδιος, η αποστολή του ήταν να μεταφέρει το συναίσθημα των ανθρώπων που φωτογράφιζε. Δεν πρόκειται για πορτραίτα, που γνωρίζουν οι άνθρωποι ότι τους τραβάς. Εδώ πρόκειται για στιγμές αληθινού συναισθήματος. «Το βλέμμα είναι ο καθρέφτης της ψυχής» λέει μεταξύ άλλων.

Του ζήτησα να μου μιλήσει για την εμπειρία του στην αναλογική εποχή, (αναλογική φωτογραφία) που πέρασε αργότερα σε ψηφιακή. Κουβαλούσε όγκο και βάρος, αφού είχε όλα τα μηχανήματα μαζί του, για να μπορέσει να εμφανίσει τις φωτογραφίες που τραβούσε, ενώ το κόστος της μεταφοράς μιας φωτογραφίας ήταν υπέρογκο!

Μιλάει για την οικογένεια του, που στερήθηκε και τον στερήθηκαν όλα αυτά τα διαστήματα που έλειπε από κοντά τους. Ο γιος του Άρης ακολουθεί τα χνάρια του, ενώ είναι επίσης διεθνώς βραβευμένος (ανταγωνιστής του όπως λέει χαριτολογώντας).

Ο Δημήτρης Μεσσίνης δεν ήταν πάντα φωτορεπόρτερ.
Κατάγεται από τη Δράμα, ο πατέρας του ήταν Ράφτης, ενώ μεταναστεύσανε οικογενειακός στη Γαλλία, όπου δούλεψε ως τραπεζικώς υπάλληλος. Μετά από 13 χρόνια ο ίδιος επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου εργάστηκε ως διερμηνέας. Με την φωτογραφία ασχολήθηκε κατόπιν παρότρυνσης του γείτονα του, που ήταν μεταξύ άλλων και δημοσιογράφος. Κάπως έτσι δημοσιεύθηκε η πρώτη του φωτογραφία σε εφημερίδα της Θεσσαλονίκης, που αφορούσε στη ρύπανση του περιβάλλοντος.

Ο Δημήτρης Μεσσίνης από το 2006 μέχρι τον Ιούνιο του 2014 ήταν διευθυντής φωτογραφικού τμήματος του Associated Press για την Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Από το 2004 μέχρι το 2006 διετέλεσε, με έδρα το Λονδίνο, διευθυντής φωτογραφικού του ως άνω πρακτορείου στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Από το 1997 μέχρι το 2014 εργαζόταν για το Associated Press.

Από το 1991 μέχρι το 1996 ήταν προϊστάμενος του φωτογραφικού για την Ελλάδα στο European Pressphoto Agency.

Ήταν στην ειδησεογραφία για τον Ελληνικό και ξένο τύπο από το 1978 έχοντας καλύψει τις μεγαλύτερες παγκόσμιες στρατιωτικές συρράξεις, όπως, πρώην Γιουγκοσλαβία (Κροατία, Βοσνία, Ερζεγοβίνη, Κόσοβο), Τσετσενία, Λίβανο, Πρώτος και Δεύτερος πόλεμος του Κόλπου, Αφγανιστάν Υεμένη.

Έχει καλύψει επίσης τα μεγαλύτερα παγκόσμια αθλητικά γεγονότα: Επτά Ολυμπιακούς Αγώνες και οκτώ ευρωπαϊκά και παγκόσμια ποδοσφαιρικά κύπελλα.

Βραβεύτηκε το 2003 με την ανώτερη δημοσιογραφική διάκριση της χώρας – βραβείο Μπότση – για την κάλυψη του πολέμου στο Αφγανιστάν και είναι κάτοχος πολλών διεθνών δημοσιογραφικών βραβείων.

2008 – 2013 εξελέγη και υπηρέτησε από τις θέσεις του προέδρου, αντιπροέδρου και γενικού γραμματέα της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου.

Συνταξιούχος πλέον ο Δ. Μεσσήνης, επέστρεψε στη γενέτειρα του, τη Δράμα.
Επειδή το μικρόβιο της φωτογραφίας δε θα φύγει ποτέ από μέσα του, και αφού τον παρότρυνε ο Γεραπετρίτης φωτογράφος, Μάρκος Αγγιανιωτάκης, όπως λέει ο ίδιος, θα ξεκινήσει και πάλι τις εκθέσεις, ξεκινώντας από την Ιεράπετρα.
Στην πάνω αίθουσα, στο στέκι νεολαίας θα μπορέσουμε να απολαύσουμε την έκθεση «Σαράγιεβο – Η πολιορκία» ενώ στη κάτω αίθουσα θα γίνει ένα slide show με ασπρόμαυρες φωτογραφίες προσώπων από προηγούμενη έκθεση του.

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη τη συνέντευξη που παραχώρησε στη Μαρία Τροχοπούλου, στο ηχητικό που ακολουθεί:

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.