Κοιν.Σ.Επ. ΕΠΤΑΣΤΙΚΤΟΣ «ΑΡΧΑΙΕΣ… ΕΛΙΕΣ»

Στα πλαίσια συμφωνίας, που έχουμε υπογράψει για καταγραφή 150 υπεραιωνόβιων ελαιοδέντρων, με την ΑΜΚΕ ΚΟΚΚΙΝΕΛΛΑ, που υλοποιεί πρόγραμμα LEADER, επισκεφτήκαμε το Δημοτικό Διαμέρισμα των Μαλλών. Είχαμε συνάντηση με την Πρόεδρο κ. Μαρία Βολυράκη για να την ενημερώσουμε ποιος είναι ο σκοπός και η έννοια της αποτύπωσης και καταγραφής σε βάση δεδομένων των υπεραιωνόβιων ελιών. Στη συνάντηση παραβρέθηκαν και οι Γιώργος Λαμπράκης (Λεβέντης)- λαογράφος / δημοσιογράφος και ο σκηνοθέτης Αλέξης Μαχαιράς.
Στο τελευταίο φύλλο της τοπικής εφημερίδας ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ 21ος ΑΙΩΝ (1164/24-06-21) ο Γιώργος Λαμπράκης (Λεβέντης) γράφει με πολύ γλαφυρό τρόπο:
«ΑΡΧΑΙΕΣ… ΕΛΙΕΣ»
Η γριά μάγισσα, αρχαία ελιά του Καβουσίου, καλεί τις αδελφές της, τις κόρες και εγγονές της, που είναι διάσπαρτες στη Γεραπετρίτικη ενδοχώρα. Μη φοβάστε τους λέει, εμείς αντέξαμε βροχές και θύελλες, καρατομήσεις και φωτιές, ξυλεύσεις και κλαδέματα, ραβδιστικά που μας μάδησαν, οι άνθρωποι να φοβούνται που ζούνε λίγα χρόνια…
Εμείς αντέξαμε χιλιάδες χρόνια, επιβιώνομε σαν ευλογημένα δένδρα από τον Θεό, δίδομε τον πολύτιμο καρπό μας στους ανθρώπους τροφή και φάρμακο, σπονδή στους θεούς, φως στο σκοτάδι, καντήλι που τρεμοσβήνει στα εικονοστάσια για τη ματαιότητα της ζωής.
Μας ξεπατώνουνε να βάλουνε θερμοκήπια, να φτιάξουν ξενοδοχεία, να κατασκευάσουν μοντέρνους κήπους και πισίνες δεν ξέρουν όμως ότι εμείς οι αρχαίες ελιές, κι αν ο κόσμος χαθεί και η γης διαλύσει, θα πεθάνομε τελευταίες…
Είναι όμως τόσο σπουδαία αυτά τα παλιά δέντρα;
Είναι. Αν είχανε στόμα να μιλιούν να μας πουν τι είδανε και τι ακούσανε στη ζωή τους, την περιπέτεια στη διάρκεια της ιστορίας τους, ίσως αλλάζαμε αντίληψη για την έμβια ζωή στον πλανήτη μας.
Μούλεγε η μάνα μου ότι στο χωράφι μας έχομε μια μινωική ελιά που στην ‘‘καυκάρα’’ τζης μπαίνουνε δέκα άνδρες. Ένας εργάτης μούπε ότι τη ράβδιζε με το παλαμάκι δυο μέρες. Σημασία εγώ. Ξαφνικά την κοίταξα από μακριά, θεόρατη και μπουμπουλωτή σαν καλοχτενισμένη καλλονή, μου κίνησε το ενδιαφέρον, τακτοποίησα τα πέντε λάστιχα που την ποτίζουν κυκλικά με τα σωληνάκια, άρχισα να την προσέχω σαν τη μοίρα μου,
παρακαλώντας την να με… καλομοιράσει… Δεν κάνουνε πράμα τα σωληνάκια, σκέφτηκα, άνοιξα μια ‘‘μάνικα’’ της έριξα ένα ποταμό νερό να ποτιστεί απεριόριστα. Άντε γιαγιά, είπα, να με βαθμολογήσεις με… καλό βαθμό.
Μεταξύ σοβαρού και αστείου τόπα στο φίλο μου, οικολόγο Παύλο
Δασκαλάκη από το Μύρτος, ήρθε με τον Γιώργο Τωμαδάκη, τον Αλέξη Μαχαιρά, και την πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου Μαλλών κυρία Μαρία Βολυράκη, την κοίταζαν, τη θαύμαζαν, τη μετρούσαν, τη φωτογράφιζαν σαν σε πασαρέλα, τη χρονολόγησαν περίπου δυο χιλιάδων χρόνων, βρήκαν κι άλλες πιο νέϊκες, έχουν σχέδια με τον «Επτάστικτο», το σωματείο τους, να αναδείξουν αυτά τα παλιά δένδρα γιατί είναι τα ζωντανά φυσικά μνημεία μας.
Διαβάζοντας παλαιότερα το βιβλίο του Πωλ Φωρ, για τη ζωή στην
Κρήτη την μινωική εποχή, αλλά και το βιβλίο των Jennifer Moody και Oliver Rackham για τη δημιουργία του Κρητικού τοπίου εκπλησσόμεθα για το πόσο λάτρευαν αυτά τα ιερά δένδρα, όπως την ελιά της θεάς Αθηνάς στην αρχαία Ελλάδα.
Για το πώς είναι συνδεδεμένο το ιερό δένδρο της ελιάς με την
ιστορία μας, την υγεία μας, την παράδοσή μας, ποιήματα, παροιμίες, θρύλοι και παραδόσεις που υπάρχουν, θα μπορούσα να γράψω άπειρες σελίδες. Ψάξτε κι εσείς να βρείτε στον τόπο σας τέτοια παλιά δένδρα, να τα φροντίσετε και να τα προστατέψετε.
Δεν έχομε μόνο μουσεία και αρχαία εκθέματα, είμαστε περήφανοι
για την ιστορία μας και την πιστοποιούν αυτές οι αρχαίες ελιές με
πρωθιερέα την ελιά του Καβουσίου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.